Categorie: "Column"

Gastcolumn Cornelis Pons: Prachtwijf

Een gastcolumn van dichter, troubadour, docent aan de school voor journalistiek te Utrecht en journalist Cornelis Pons.

Prachtwijf

Als ik zeg of schrijf ‘roos”, dan denkt waarschijnlijk iedereen aan de
welriekende bloem die vaak in verband wordt gebracht met de liefde.
Tenzij ik de roos bedoel die groeit op Head & Shoulders.

Een vastgeroeste Sovjettank bij Tsjernobyl

Naar aanleiding van het getwitter bij het VVOJ (Vereniging voor Onderzoeks Journalistiek) debat gisteren in hol van de leeuw Nieuwspoort, hieronder een visie op het geheel. Een lange lap tekst, maar wellicht een aardige verdieping in deze tijden van snelle hypes en ellendige volgjournalistiek. Lees en oordeel.

Door Lars van der Werf. De parlementaire journaille verblijft onder de Haagse Kaasstolp en vergeet door arrogantie en onoplettendheid onderzoeksjournalistiek te bedrijven. De grootste ellende is dat de journalisten die behoren tot het ‘Nieuwspoortkliekje’ geen enkele notie hebben van hun nalatigheid.

 

COLUMN Verwende bloempot kapseltjes

Vandaag verbaasde ik mij (fijn dat dat nog kan in deze tijden) over de opening van een privéschool in Nederland. In het programma EénVandaag liep er een verslaggever mee met één van de 12.000 euro betalende kindertjes die les gaan krijgen op de privé basisschool. Een verwend blond bloempot kapseltje zat te midden van zijn hopen lego en computerspellen op zijn speelzolder beteuterd om zich heen te kijken.

COLUMN… Geert Wilders is een hond

Geert Wilders komt mij m'n strot uit. Geert Wilders is geen Nederlander. Geert Wilders is een halsstarrige extremistische provinciaal. Geert voert een strijd die mijn strijd niet is. Geert vindt dingen die ik niet vind. En toch is de rest van de wereld van mening dat ik het met Geert eens ben omdat ik uit Nederland kom. Ik ben respectvol tegenover iedereen die met passie door het leven gaat. Met passie. En dát is wat Geert Wilders niet heeft. Passie. Geert heeft slechts haat. Grote haat tegen alles wat veranderd. Geert haat mij. Geert denkt niet na, denkt alleen aan eigen belangen en heeft geen enkel respect voor mij.  Ik ben een twintiger, een Nederlander uit een familie die al meer dan 4 eeuwen in Holland woont.

COLUMN Ik klaag de Staat aan

Ik zou de overheid aan moeten klagen. Mij was al bekend dat ik jarenlang slecht onderwijs heb gehad en dat het op dit moment op het HBO af en toe ook te wensen over laat, maar nu de heer Dijsselbloem van de week met zijn commissie het nog eens op een rijtje heeft gezet, weet ik het zeker. Mijn intellect heeft te lijden gehad onder het slechte onderwijs en daar is de staat verantwoordelijk voor. Het is dat ik mijzelf heb kunnen ontwikkelen zonder daar het onderwijs voor nodig te hebben, maar de staat blijft verantwoordelijk voor al die verloren jaren.

COLUMN De VVD: klaplongen, leverkanker en verbrijzelde knieën

60 jaar VVD. Van rijke oudgeld-freule tot rijke botox-dame. De overgebleven VVD'ers vieren vandaag in Hotel Krasnapolsky aan de Dam in het Amsterdamse dat ze twee keer veertig jaar liberalisme verkondigden. Nu onder leiding van Mark Rutte, eerder onder Hans Dijkstal, Frits Bolkenstijn, Pieter Oud, Hans Wiegel en noem maar op. De partij lijkt nu echter ten doden opgeschreven…

COLUMN Teeuwen en Salonsocialisten op de Dam

Anti-Wilders demonstranten die vandaag op de Dam in onze hoofdstad ' folders'  uitdeelden met daarop de boodschap dat Geert Wilders een gevaarlijke extremist is die onze samenleving (ik geloof in alle opzichten) bedreigt, hebben mij stom verbaasd laten staan. De dames en heren die de papiertjes uitdeelden (allen van ' socialistische aard', wist het radiojournaal), werden opgepakt en, onder opnieuw luid protest, achter de tralies gezet. Zonder ook maar iets bereikt te hebben wat ons verder helpt.

COLUMN Wat een gezeik allemaal vandaag

Het moet er even uit. Vandaag heb ik mij groen en geel geërgerd aan de hele vaderlandse media, aan Geert Wilders, aan premier Balkenende en aan de de algemene 'volksopinie'. Mensen die de kersttoespraak van Koningin Beatrix niet gehoord hadden, noch van het bestaan wisten, hadden vandaag ineens kritiek op de vorstin, slechts omdat Geert Wilders er een paar krachttermen tegenaan had gegooit. Vervolgens vlogen de media er op als een stel dolle honden op een dood konijn met het gevolg dat nog geen uur na de uitspraken van Wilders 106 (!) verschillende media er een bericht over hadden geplaatst op internet.

COLUMN Ik wacht op een beroemd sterfgeval

Twee keer per jaar hebben nieuwsmakers in Nederland geen idee waar ze mee bezig moeten zijn. En, u raadt het al, we zitten nu midden in een dergelijke periode, beter bekend onder de nog redelijke positief te noemen naam (ik ben dol op komkommers) De Komkommertijd. Iedereen vreet zich vol in restaurant of huiskamer, werkt zich het bloed uit de voeten in de horeca, doet gezellig in één of ander Frans chalet met de hele familie er omheen 'gezellig' ….. maar zit in elk geval niet in de Tweede Kamer, in de gemeenteraad of bedrijft ook maar een enkele vorm van werk. Bij de hele journaille breekt het angstzweet daarom al uit als ze de eerste tonen van Wham's Last Christmas voorbij horen komen in de supermarkt tijdens de normale boodschappen.

COLUMN Dit alles in het kader van ‘ik wil het kerstgevoel’

Gistermiddag bevond ik mij niet geheel ontoevallig in het centrum van Maasstad Rotterdam om aldaar een heuse kerstoptocht en een gesimuleerde sneeuwbui voor het oude postkantoor bij te wonen. Dit alles in het kader van 'ik wil het kerstgevoel'. Wat in weze een merkwaardige opdracht op zich is. Het 'kerstgevoel' gaan ophalen. De Amerikaanse CocaCola-truck die in de kerstoptocht meedeed, droeg er gewild of ongewild (dat laat ik in het midden) aan bij dat ik toch meeneuriede op de kerstmuziek die gedraaid werd en dat ik, na het eerder opzetten van de kerstboom, het kerstgevoel door mijn bloed voelde gutsen.